Kora wierzby

Kora wierzby zawiera glikozydy fenolowe będące pochodnymi saligeniny; po zmetabolizowaniu do kwasu salicylowego wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

Tradycyjnie w łagodnych dolegliwościach bólowych kostno-stawowych; ból głowy oraz gorączka towarzysząca przeziębieniu.

Podanie doustne. Dorośli: 1 tabletka 3 razy na dobę po jedzeniu. Zaleca się popicie dużą ilością ciepłego płynu. Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Czas stosowania zależny od wskazania: bóle kostno-stawowe – maksymalnie do 4 tygodni; bóle głowy – 1 dzień; gorączka towarzysząca przeziębieniu – 3 dni.

Bezwzględne przeciwwskazania: - nadwrażliwość na salicylany lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne - obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli lub przewlekła pokrzywka po salicylanach lub innych NLPZ w wywiadzie - astma - czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy - trzeci trymestr ciąży - ciężkie zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek - zaburzenia krzepnięcia krwi - niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej - wiek poniżej 18 lat Ostrożnie: - nieprzydatny w leczeniu ostrych stanów zapalnych stawów - jednoczesne stosowanie z salicylanami i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi bez konsultacji z lekarzem - gorączka powyżej 39°C, utrzymująca się lub z silnym bólem głowy, bądź nasilenie objawów podczas stosowania

Możliwe nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych, w tym pochodnych kumaryny.

Reakcje nadwrażliwości: wysypka, świąd, pokrzywka, astma i wykwity skórne – z częstością nieznaną. Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zgaga, biegunka – częstość nieznana.

Niewskazany w I i II trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. W III trymestrze przeciwwskazany. Salicylany pokonują barierę łożyskową i przenikają do mleka kobiecego. Brak danych o wpływie na płodność.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Po podaniu doustnym salicyna ulega rozkładowi pod wpływem β-glukozydazy błony śluzowej jelit oraz β-glukozydazy flory bakteryjnej jelit. Powstająca saligenina wchłania się czterokrotnie silniej niż salicyna. Saligenina utleniana jest do alkoholu salicylowego, który za pośrednictwem wątrobowych enzymów szlaku cytochromu P450 przekształcany jest do kwasu salicylowego, występującego we krwi w postaci zjonizowanej. W dalszych przemianach powstają glukuronid kwasu salicylowego oraz kwasy: 2,5-dihydroksybenzoesowy, gentyzynowy, salicylurowy i gentyzurynowy. Eliminacja: metabolity, jako związki łatwo rozpuszczalne, wydalane są przez nerki, a głównym z nich jest kwas salicylurowy – produkt sprzęgania z glicyną. Metabolity salicyny wydalane z moczem są identyczne jak po podaniu kwasu acetylosalicylowego.