Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma

Każda tabletka powlekana zawiera: 40 mg benfotiaminy (witamina B1) 74,1 mg pirydoksyny (witamina B6), co odpowiada 90 mg pirydoksyny chlorowodorku 0,25 mg cyjanokobalaminy (witamina B12)

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana. Białe do białawych, okrągłe i dwuwypukłe tabletki powlekane, bez linii podziału, o średnicy 8,3 mm ± 0,2 mm i grubości 4,7 ± 0,5 mm.

Leczenie potwierdzonego niedoboru witamin B1, B6 i B12 w celu zapobiegania lub leczenia schorzeń neurologicznych (np. polineuropatii). Produkt leczniczy Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma jest wskazany do stosowania u osób dorosłych.

Dawkowanie 1 tabletka powlekana na dobę. W ostrych stanach może być konieczne stosowanie 1 tabletki powlekanej do 3 razy na dobę, w przypadku gdy schorzenia neurologiczne (np. polineuropatia) już występują.

Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma dla dzieci i młodzieży.

Zaburzenia czynności nerek/wątroby i osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u osób w podeszłym wieku.

Okres stosowania Czas trwania terapii powinien być możliwie jak najkrótszy. Czas trwania terapii zależy od przyczyny niedoboru, obrazu klinicznego i skuteczności leczenia, powinien zostać ponownie określony po 4 tygodniach terapii. Efekt leczenia powinien być monitorowany.

Sposób podawania Podanie doustne.

Tabletki powlekane można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku, popijając wystarczającą ilością płynu, o dowolnej porze dnia.

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Długotrwałe przyjmowanie (ponad 6 miesięcy) dużych dawek pirydoksyny może powodować neuropatie obwodowe (patrz punkty 4.8 i 4.9).

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Witamina B1 Jednoczesne spożywanie alkoholu zmniejsza wchłanianie tiaminy i niekorzystnie wpływa na zdolność jej magazynowania oraz metabolizm.

U pacjentów przyjmujących 5-flourouracyl lub podobne leki przeciwnowotworowe, mogą wystąpić niedobory witaminy B1.

Witamina B6 Duże dobowe dawki pirydoksyny mogą zmniejszać stężenie we krwi niektórych leków przeciwpadaczkowych. W przypadku stosowania dużych dawek pirydoksyny należy monitorować jednoczesne stosowanie karbamazepiny, fenytoiny, fenobarbitalu lub prymidonu.

Jednoczesne stosowanie antagonistów pirydoksyny (np. hydralazyny, izoniazydu, D-penicylaminy, cykloseryny) może prowadzić do niedoboru witaminy B6. Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych również może zwiększać zapotrzebowanie na pirydoksynę.

W przypadku jednoczesnego podawania lewodopy, witamina B6 może osłabiać jej działanie. Jednak interakcja ta nie występuje, gdy lewodopa jest podawana z inhibitorami dopa-dekarboksylazy: karbidopą lub benserazydem, co jest obecnie powszechną praktyką kliniczną. Dlatego w większości przypadków interakcja ta nie ma znaczenia klinicznego.

Pirydoksyna zmniejsza aktywność, jak również neurotoksyczność altretaminy.

Witamina B12 Wchłanianie witaminy B12 z przewodu pokarmowego może być zmniejszone przez neomycynę, kwas aminosalicylowy, antagonistów histaminy H2 (takich jak cymetydyna, famotydyna, nizatydyna, roksatydyna i ranitydyna), omeprazol i kolchicynę.

Stężenie witaminy B12 w surowicy może być zmniejszone przez stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Leczenie fenobarbitalem, pregabaliną, prymidonem lub topiramatem wiąże się z obniżeniem stężenia witaminy B12.

Niektórzy pacjenci uzależnieni od alkoholu z niedokrwistością megaloblastyczną mogą reagować na leczenie witaminą B12 pomimo prawidłowego stężenia kobalaminy w surowicy. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas interpretacji wyników badań stężenia witaminy B12 u osób uzależnionych od alkoholu ze względu na możliwość wystąpienia funkcjonalnego niedoboru witaminy B12.

Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma u kobiet w ciąży. Dlatego kobiety w ciąży nie powinny przyjmować tego produktu.

Karmienie piersią Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma u kobiet karmiących piersią. Dlatego kobiety karmiące piersią nie powinny przyjmować tego produktu.

Płodność Badania na zwierzętach wykazały możliwą toksyczność reprodukcyjną witaminy B6 (patrz punkt 5.3). Dotychczas nie stwierdzono żadnych klinicznych oznak negatywnego wpływu na płodność.

Produkt leczniczy Vitaminum B1 + B6 + B12 G.L. Pharma nie ma wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Bardzo często ≥ 1/10 Często ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko ≥ 1/10000 do < 1/1000 Bardzo rzadko < 1/10000 Częstość nieznana nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Działanie niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego	Bardzo rzadko	Reakcja nadwrażliwości 1)
Zaburzenia układu nerwowego	Częstość nieznana	Czuciowa neuropatia obwodowa2) Ból głowy Parestezje Objaw Lhermitte'a
Zaburzenia żołądka i jelit	Bardzo rzadko	Nudności, wzdęcia, biegunka, zaparcia, ból brzucha
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Częstość nieznana	Chromaturia (zmiana zabarwienia moczu) 3)

1. Reakcje skórne (np. wysypka lub świąd, wysypka - trądzikopodobna lub pęcherzowa), anafilaksja, gorączka, pokrzywka, zaczerwienienie, zawroty głowy, złe samopoczucie, drżenie, duszność lub tachykardia. Reakcje nadwrażliwości występują głównie po podaniu pozajelitowym witaminy B1 lub witaminy B12. 2) Głównie po długotrwałym przyjmowaniu (przez ponad 6 miesięcy) dużych dawek witaminy B6 (patrz punkty 4.4 i 4.9). 3) Nieszkodliwe czerwonawe zabarwienie moczu, które może być niepokojące dla pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Witamina B1 Benfotiamina ma szeroki zakres terapeutyczny, objawy przedawkowania nie są spodziewane w przypadku podania doustnego.

Witamina B6 Wysokie dawki witaminy B6 (200 mg na dobę przez bardzo długi czas lub kilka gramów na dobę przez krótszy czas) mogą wywoływać neuropatię czuciową, charakteryzującą się zmianami chodu i czucia obwodowego. Niewielkie objawy neurologiczne mogą być widoczne przy dawkach 100 mg/dobę lub większych, jeśli są stosowane przez długi czas. Nie można jednak określić dokładnego progu niekorzystnych skutków ze względu na indywidualne różnice we wrażliwości. Nie istnieje specyficzne antidotum.

Witamina B12 Objawy przedawkowania nie są spodziewane w przypadku dawkowania doustnego. Nadmierna podaż kobalaminy może być szkodliwa, ponieważ skojarzona suplementacja kwasu foliowego, pirydoksyny i kobalaminy u pacjentów z nefropatią cukrzycową powodowała szybsze pogorszenie czynności nerek i zwiększenie częstości występowania zdarzeń naczyniowych.

5.1 Farmakodynamika

Grupa farmakoterapeutyczna: preparaty witaminy B1 w połączeniu z witaminami B6 i (lub) B12 Kod ATC: A11DB

Mechanizm działania

Witamina B1 Benfotiamina, rozpuszczalny w tłuszczach prolek, jest przekształcana w organizmie w biologicznie aktywny pirofosforan tiaminy (TPP). TPP bierze udział w niektórych ważnych procesach metabolizmu węglowodanów. Działa jako koenzym w konwersji pirogronianu do acetylo-CoA oraz podczas transketolazy w cyklu pentozofosforanowym. Ponadto odgrywa rolę podczas transformacji α-ketoglutaranu do bursztynylo-CoA w cyklu kwasu cytrynowego.

Witamina B6 Aktywna forma witaminy B6, 5′-fosforan pirydoksalu, służy jako koenzym w kilku reakcjach enzymatycznych w metabolizmie aminokwasów, węglowodanów i lipidów. Jest również niezbędna do tworzenia hemoglobiny.

Witamina B12 Witamina B12 jest kofaktorem w syntezie DNA, zarówno w metabolizmie kwasów tłuszczowych, jak i aminokwasów. Jest ważna w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego poprzez swoją rolę w syntezie mieliny oraz w układzie krążenia w dojrzewaniu czerwonych krwinek w szpiku kostnym.

Działanie farmakodynamiczne Witaminy B1, B6 i B12 są niezbędne dla utrzymania zdrowia układu nerwowego.

Wszystkie trzy witaminy z grupy B odgrywają fundamentalną rolę w układzie nerwowym, zarówno pod względem strukturalnym, jak i w utrzymaniu prawidłowych funkcji układu nerwowego. Ich połączenie przyczynia się do usprawnienia naprawy nerwów, zarówno w przyspieszaniu regeneracji tkanki nerwowej, jak i odzyskiwaniu funkcji nerwów poprzez różne mechanizmy. Witaminy z grupy B odgrywają rolę w nocycepcji i mogą być stosowane w łagodzeniu bólu i hiperalgezji w bolesnych stanach, takich jak zespół cieśni nadgarstka, lumbago i neuropatie.

5.2 Farmakokinetyka

Witamina B1 Wchłanianie Tylko niewielkie ilości rozpuszczalnej w wodzie tiaminy są dobrze wchłaniane z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Lipofilny prolek benfotiamina jest znacznie lepiej wchłaniany niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Witamina B1 jest wchłaniana w górnym odcinku jelita cienkiego na dwa sposoby: z wykorzystaniem transportu aktywnego przy małych stężeniach oraz biernej dyfuzji przy dużych stężeniach. Transport aktywny jest największy w jelicie czczym i krętym.

Dystrybucja We krwi witamina B1 jest rozprowadzana między osoczem (10%) a komórkami (90%). Fizjologiczne stężenie estru fosforanowego we krwi pełnej wynosi od 20 do 75 μg/L. Jest szeroko dystrybuowana w większości tkanek ciała i dyfunduje zgodnie z gradientem stężeń w wątrobie, sercu, nerkach i mózgu. Witamina B1 znajduje się w mleku matki i przekracza barierę krew-mózg oraz barierę łożyskową.

Metabolizm Wewnątrz komórki tiamina występuje głównie w postaci difosforanu. Maksymalne stężenie tiaminy w osoczu jest około 5-krotnie wyższe po przyjęciu benfotiaminy, a biodostępność jest około 3,6 razy wyższa niż w przypadku tiaminy chlorowodorku i lepsza niż w przypadku innych lipofilowych pochodnych tiaminy. Wzrost względnej biodostępności jest najbardziej znaczący w mózgu (25-krotny wzrost) i mięśniach (5-krotnie większa inkorporacja), ale wchłanianie w innych narządach, takich jak wątroba i nerki, jest również od 10 do 40% lepsze.

Eliminacja Tiamina nie jest magazynowana w organizmie w znaczącym stopniu, a ilości przekraczające zapotrzebowanie organizmu są wydalane w postaci niezmienionej lub jako metabolity z moczem.

Witamina B6 Wchłanianie Pirydoksyna, pirydoksal i pirydoksamina są łatwo wchłaniane z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym do bardzo dużych dawek. Wpływ jednoczesnego przyjmowania pokarmu na wchłanianie jest znikomy.

Dystrybucja Większość fosforanu pirydoksalu jest związana z białkami, głównie albuminami. Witamina B6 jest magazynowana głównie w wątrobie. Niski poziom witaminy B6 został opisany u osób starszych. Witamina B6 znajduje się w mleku matki i przenika przez barierę krew-mózg i barierę łożyskową.

Metabolizm Po wchłonięciu witamina B6 jest przekształcana do aktywnych form fosforanu pirydoksalu i fosforanu pirydoksaminy. Utlenianie do kwasu 4-pirydoksowego i innych nieaktywnych metabolitów zachodzi w wątrobie. Klirens osoczowy i objętość dystrybucji fosforanu pirydoksalu znacznie zmniejszają się po suplementacji, ale okres półtrwania nie ulega zmianie. Klirens fosforanu pirydoksalu w osoczu zależy zatem od poziomu witaminy B6 u danej osoby.

Eliminacja Nieaktywne metabolity są wydalane z moczem. Wraz ze wzrostem dawki proporcjonalnie większe ilości są wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Witamina B12 Wchłanianie Wchłanianie z jelita cienkiego odbywa się za pośrednictwem dwóch mechanizmów:

• aktywnego: wiązanie z czynnikiem wewnętrznym (glikoproteiną wydzielaną przez błonę śluzową żołądka)
• biernego przepływu do krwi niezależnie od czynnika wewnętrznego. Niewielka część witaminy obecnej w żywności jest wchłaniana w ten sposób, chociaż proces odgrywa większą rolę przy większych ilościach, takich jak te stosowane terapeutycznie.

Wchłanianie jest zaburzone u pacjentów z brakiem czynnika wewnętrznego, z zespołem złego wchłaniania, z chorobą lub nieprawidłowością jelit lub po gastrektomii.

Dystrybucja Specyficzne białka osocza zwane „transkobalaminami” biorą udział w szybkim transporcie kobalamin do tkanek. Witamina B12 jest magazynowana głównie w wątrobie, a jej dobowe zapotrzebowanie wynosi około 1 μg. Wskaźnik wymiany wynosi 2,5 μg witaminy B12 na dobę lub 0,05% całkowitej ilości przechowywanej w organizmie.

Witamina B12 jest wyjątkową witaminą z grupy B, ponieważ może być przechowywana w znacznych ilościach, zwłaszcza w wątrobie i nerkach. Witamina B12 znajduje się w mleku matki i przenika przez barierę krew-mózg oraz barierę łożyskową. Kobalamina przenika przez łożysko i znajduje się w mleku matki.

Metabolizm We krwi witamina B12 jest w znacznym stopniu związana z transkobalaminami. Podlega intensywnemu krążeniu wątrobowo-jelitowemu. Eliminacja Część dawki jest wydalana z moczem, większość w ciągu pierwszych 8 godzin; wydalanie z moczem stanowi jednak tylko niewielką część usuwania dawek dostarczanych z pokarmem. Witamina B12 jest głównie wydzielana do żółci i w większości ponownie wchłaniana przez zwrotne krążenie jelitowo-wątrobowe.

Inne szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Niedobory witamin rozpuszczalnych w wodzie mogą wystąpić u pacjentów z mocznicą, głównie z powodu ograniczonego spożycia i utraty podczas przewlekłej hemodializy i dializy otrzewnowej.

Zaburzenia czynności wątroby Wykazano, że suplementacja tiaminy poprawia wykorzystanie glukozy u pacjentów z marskością wątroby i hiperglikemią. Pacjenci z marskością wątroby i innymi chorobami wątroby często mają niższe stężenie 5'-fosforanu pirydoksalu w osoczu.

Pacjenci spożywający nadmierne ilości alkoholu Metabolizm witaminy B1 jest szczególnie wrażliwy na nadmierne spożycie alkoholu, ponieważ alkohol zmniejsza wchłanianie witaminy B1 i zwiększa jej wydalanie. Alkohol hamuje również aktywację witaminy B1 do jej koenzymu w postaci estru pirofosforanu tiaminy. Osoby przewlekle nadużywające alkoholu często mają obniżony poziom 5'-fosforanu pirydoksalu w osoczu.

Osoby w podeszłym wieku Niski poziom witaminy B6 został opisany u osób w podeszłym wieku, ale nie ma wyraźnych dowodów na nieprawidłową gospodarkę witaminą B6 u osób w tej grupie wiekowej. Wchłanianie witaminy B12 związanej z białkami jest zmniejszone u osób w podeszłym wieku; w związku z tym szacuje się, że niedobór witaminy B12 dotyczy od 10% do 15% osób w wieku powyżej 60 lat.

Inne szczególne grupy pacjentów Nie ma dowodów na to, że dane farmakokinetyczne dotyczące witamin B1, B6 i B12 różnią się w populacji dzieci i młodzieży lub u pacjentów otyłych.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane z badań nieklinicznych są niekompletne. Dostępne dane niekliniczne dla witamin B1, B6 i B12 nie wykazują szczególnego zagrożenia dla ludzi w oparciu o konwencjonalne badania bezpieczeństwa farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój.

U samców szczurów długotrwałe podawanie bardzo dużych dawek witaminy B6 spowodowało uszkodzenie spermatogenezy.

Długotrwałe podawanie witaminy B6 w dużych dawkach powodowało degenerację i utratę aksonów i mieliny u psów oraz u szczurów, a także odnerwienie czuciowe i wtórne zwyrodnienie nerwów u szczurów.

6.1 Substancje pomocnicze

Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna (102) Magnezu stearynian Powidon K30 Skrobia żelowana, kukurydziana Sodu cytrynian Kwas cytrynowy jednowodny Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka: Alkohol poliwinylowy Kopolimer szczepiony makrogolu i alkoholu poli(winylowego) Talk Tytanu dwutlenek (E 171) Glicerolu monokaprylokapronian (typ I)

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

18 miesięcy

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z formowanej na zimno folii dolnej (OPA/Aluminium/PVC) laminowanej arkuszami aluminium (folia pokrywająca) zawierające 20, 50 lub 100 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. Podmiot odpowiedzialny

G.L. Pharma GmbH Schlossplatz 1

8502 Lannach

Austria

8. Numer pozwolenia

Pozwolenie numer:

9. Data wydania lub przedłużenia pozwolenia

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: