Chlorek lutetu

Terapeutyczny preparat radiofarmaceutyczny; kod ATC: V10X. Prekursor do radioznakowania; właściwości farmakodynamiczne produktów leczniczych znakowanych lutetem (177Lu) zależą od rodzaju produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania. Lutet (177Lu) emituje cząstki beta (β−) o umiarkowanej maksymalnej energii (0,498 MeV) przy maksymalnej penetracji tkanki na głębokość około 2 mm. Lutet (177Lu) emituje również niskoenergetyczne promieniowanie gamma, które umożliwia scyntygrafię, badania biodystrybucji i dozymetrii z użyciem tych samych produktów leczniczych znakowanych lutetem (177Lu).

Prekursor radiofarmaceutyczny, nieprzeznaczony do bezpośredniego stosowania u pacjentów. Służy wyłącznie do radioznakowania molekuł nośnikowych, specjalnie opracowanych i dopuszczonych do znakowania chlorkiem lutetu (177Lu).

Stosowanie wyłącznie przez fachowy personel medyczny posiadający doświadczenie w zakresie radioznakowania in vitro. Ilość substancji niezbędnej do radioznakowania oraz dawka produktu radioznakowanego lutetem (177Lu) podawanego następnie pacjentowi zależą od rodzaju radioznakowanego produktu leczniczego oraz zamierzonego sposobu jego użycia. Stosowne informacje dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w Ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania. Dzieci i młodzież: szczegółowe informacje na temat stosowania produktów leczniczych znakowanych lutetem (177Lu) u dzieci i młodzieży dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu przeznaczonego do radioznakowania. Sposób podawania: przeznaczony do radioznakowania in vitro produktów leczniczych, które są następnie podawane pacjentom określoną drogą podania. Nie podawać bezpośrednio pacjentowi.

Bezwzględne przeciwwskazania: - stwierdzona lub podejrzewana ciąża albo brak możliwości jej wykluczenia Ostrożnie: - zaburzenia czynności nerek oraz zaburzenia hematologiczne z uwagi na możliwą zwiększoną ekspozycję na promieniowanie - czynniki ryzyka zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej, w tym wcześniejsza ekspozycja na chemioterapeutyki, m.in. leki alkilujące - ryzyko mielosupresji obejmującej niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię, limfopenię, rzadziej neutropenię, a także pancytopenię wymagającą przerwania leczenia - ryzyko nefropatii popromiennej wskutek nerkowego wydalania radioznakowanych analogów somatostatyny - pacjenci z przerzutami w wątrobie z uwagi na ryzyko hepatotoksyczności - hormonalnie czynne guzy neuroendokrynne z ryzykiem przełomu rakowiaka i zespołów uwalniania hormonów przebiegających z uderzeniami gorąca, biegunką i niedociśnieniem - ryzyko zespołu rozpadu guza, zwłaszcza przy niewydolności nerek w wywiadzie i nowotworze o dużej masie - dzieci i młodzież w wieku od 2 do 16 lat

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji chlorku lutetu (177Lu) z innymi produktami leczniczymi. Substancja jest prekursorem radiofarmaceutyku przeznaczonym do znakowania produktów leczniczych. Informacje o interakcjach związanych ze stosowaniem produktów znakowanych lutetem (177Lu) dostępne są w dokumentacji danego produktu przeznaczonego do radioznakowania.

Ciąża: bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na zagrożenie dla płodu związane z ekspozycją na promieniowanie jonizujące – stosowanie produktów znakowanych lutetem (177Lu) jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia ciąży, lub jeśli ciąży nie wykluczono; radiofarmaceutyki znakowane lutetem (177Lu) mogą powodować nieprawidłowości płodu, dlatego są przeciwwskazane, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży albo planuje mieć dziecko. Kobiety w wieku rozrodczym: przed podaniem konieczne wykluczenie ciąży – jeśli nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że kobieta jest w ciąży do chwili jej wykluczenia; terapii nie należy rozpoczynać, dopóki bezpośrednio przed jej rozpoczęciem nie zostanie uzyskany negatywny wynik testu ciążowego. W razie wątpliwości co do możliwej ciąży należy zaproponować alternatywne metody terapii bez użycia promieniowania jonizującego, jeśli takie istnieją. Antykoncepcja: ze względu na możliwy potencjał genotoksyczny chlorku lutetu (177Lu) kobietom w wieku rozrodczym zaleca się skuteczną antykoncepcję podczas terapii i przez kilka miesięcy po jej zakończeniu, zależnie od podawanego produktu. W jednym z zastosowań określono to jako antykoncepcję podczas leczenia i przez 7 miesięcy po podaniu ostatniej dawki. U mężczyzn: zaleca się partnerom z partnerkami w wieku rozrodczym metodę antykoncepcji opartą na barierze mechanicznej (prezerwatywy) wraz z inną wysoce skuteczną metodą podczas leczenia i przez 4 miesiące po podaniu ostatniej dawki. Nie wiadomo, czy produkt znakowany lutetem (177Lu) jest obecny w nasieniu, dlatego nie można całkowicie wykluczyć ryzyka genotoksycznego wpływu na plemniki; pacjentów, których partnerki są w ciąży, należy poinstruować o konieczności stosowania prezerwatywy w celu zminimalizowania ryzyka przeniesienia produktu na partnerkę. Laktacja: przeciwwskazany – przed podaniem matce karmiącej należy rozważyć odroczenie podania radiofarmaceutyku do zakończenia karmienia piersią oraz wybór najkorzystniejszego preparatu pod względem przenikania aktywności do mleka. Jeśli podanie uznano za konieczne, należy zaprzestać karmienia piersią i odrzucić cały ściągnięty pokarm. Płodność: wpływu chlorku lutetu (177Lu) na płodność samców i samic nie badano u zwierząt; wykazano niskie narażenie męskich i żeńskich narządów płciowych; nie można wykluczyć szkodliwego wpływu na reprodukcję, w tym uszkodzeń spermatogenezy w jądrach oraz uszkodzeń genetycznych w jądrach lub jajnikach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn zależy od konkretnego produktu znakowanego lutetem (177Lu) – odpowiednie informacje zawiera Charakterystyka Produktu Leczniczego lub ulotka dołączona do opakowania danego produktu przeznaczonego do radioznakowania.

Dane dotyczą niezamierzonego dożylnego podania chlorku lutetu (177Lu). U samców i samic szczurów chlorek lutetu (177Lu) jest szybko usuwany z krwi po dożylnym podaniu: po 5 minutach od podania we krwi wykrywa się jedynie 1,52% podanej aktywności, a po upływie 1 godziny nie stwierdza się aktywności powyżej poziomu podstawowego. W badaniu na szczurach po dożylnym podaniu 30 MBq lutetu chlorku (177Lu) szczytowe stężenie w osoczu osiągano w ciągu 12 minut po wstrzyknięciu. Dystrybucja: gromadzenie głównie w wątrobie, śledzionie i kościach. Po jednej godzinie w wątrobie 9,56%ID/g, w śledzionie 5,26%ID/g. Zawartość w kościach rośnie z 0,01%ID/g po 5 minutach do 0,23%ID/g po 12 godzinach, z dalszym wychwytem kostnym w ciągu kolejnych 28 dni, częściowo kompensowanym rozpadem radioaktywnym. Najwyższe wartości w śledzionie i wątrobie osiągane w dniu 2. u samców i w dniu 7. u samic szczurów. W badaniach na myszach, szczurach i królikach ponad połowa lutetu (177Lu) docierającego do krążenia ogólnoustrojowego odkłada się w szkielecie, a tylko niewielkie ilości trafiają do wątroby i nerek. Dystrybucja do narządów rozrodczych niska we wszystkich analizowanych punktach czasowych. Okres półtrwania: radioaktywny okres półtrwania lutetu (177Lu) wynosi 6,647 dnia. Biologiczny okres półtrwania w tkankach miękkich myszy i szczurów wynosi od 10 do 40 dni, natomiast w szkielecie jest bardzo długi; te długie wartości nie mają jednak znaczenia dla chlorku lutetu (177Lu) n.c.a., ponieważ ulega on całkowitemu rozpadowi z okresem półtrwania ok. 6,7 dnia, co zapobiega kumulacji w czasie. Eliminacja: wydalanie powolne, głównie z moczem, z pewną eliminacją z kałem. Wydalanie z kałem i moczem powolne; wskutek wydalania i rozpadu radioaktywnego całkowita radioaktywność pozostała w organizmie po 28 dniach wynosi około 1,8% podanej dawki.